---

---

---

---

---

— A więc umrę — wycharczał i padł na liście.
Brzmiało to niemal jak: „A więc w końcu umrę”.
Wykopałem czwarty grób, po prostu czułem, że muszę to zrobić. Opuściłem obozowisko, dopiero gdy zaczęło się ściemniać. Nabita Margaret w jednej kaburze, Zabójca w drugiej. A jednak czułem się dziwnie nagi i niemal osamotniony. Brakowało mi Micumy i Greysona. Choć za pasem miałem żądnego walki boga, bez miotacza granatów byłem tylko w połowie mężczyzną.
Kiepski żart. Ani trochę nie poprawił mi nastroju.
Wiedziałem, gdzie znajdę Siepacza — w pobliżu magazynu zużytego paliwa, czyli w okolicach poręby i starego cmentarza. Nikomu nie chciałoby się przecież taszczyć w tę i z powrotem niepotrzebne, napromieniowane trupy. Wczesny ranek to chyba najwłaściwsza pora na odwiedziny.

Mroczny Zbawiciel, t.2.